Seaspiracy

Eind maart verscheen de docu Seaspiracy op Netflix. De makers laten zien dat duurzame visserij eigenlijk niet bestaat. De vissen worden bedreigd door de allesverwoestende plastic soep, die voor 46 procent uit vissersnetten bestaat. De grootste bedreiging vormt echter de mens. De mens die walvissen, dolfijnen en haaien vangt en op een gruwelijke manier doodt omdat ze bovenaan de voedselketen staan en anders teveel van de vis voor menselijke consumptie opeten. 

In de documentaire zien we dat men in Japan nog steeds op walvissen jaagt, hoewel dat al sinds 1986 verboden is. Ook wordt er in Japan op dolfijnen gejaagd omdat deze een bedreiging zijn voor de visvangst. De filmmaker gaat met gevaar voor eigen leven naar Taji in Japan. De politie achtervolgt iedereen die de vreselijke praktijken in beeld wil brengen en ook in hotelkamers schijnen verborgen camera’s geplaatst te zijn. Als de filmmaker ’s nachts filmt hoe het eraan toegaat in Taji, zien we een vuurrode zee van bloed. Het slachten van dolfijnen is daar aan de orde van de dag.

Naast het jagen op vissen die bovenaan de voedselketen staan, stort de mens jaarlijks acht miljoen ton plastic in de oceaan. We zien aangespoelde walvissen aan de zuidoostkust van Engeland met honderden kilo’s plastic in hun maag. 

Als de mens en vooral de industriële visserij zo doorgaan dan zullen in 2048 de oceanen leeg zijn en alle vissen uitgestorven. En omdat de oceanen en hun ecosysteem verantwoordelijk zijn voor 92% van de koolstofdioxide op aarde, moeten we de focus leggen op het beschermen van de oceaan. Hoe doen we dat?  Het antwoord is eigenlijk heel simpel; leave it alone.

En hoe zit het dan met visolie-supplementen?
Meer dan 75% van alle in Nederland verkochte visoliecapsules is momenteel gemaakt van hele vissen (ansjovis en sardientjes) die door de gehaktmolen gaan. En dat terwijl deze ansjovis en sardientjes de natuurlijke voedselketen zijn van de dolfijn, zeevogel, zeeleeuw en verschillende soorten walvissen… Als dit zo doorgaat zijn de oceanen inderdaad leeg in 2048.

Veel beter is het om visolie te maken van alleen de snijresten van de vis nadat de mens het eetbare gedeelte eraf heeft gehaald, zoals onze leverancier Arctic Blue doet.  

De ansjovis- en sardienolie waarvan visoliecapsules gemaakt worden, komt voornamelijk uit Zuid-Amerika (Peru). Soms gaat dit ten koste van lokale vissers. De Keuringsdienst van Waarde heeft hier al eens een programma over gemaakt. Hun conclusie was dat er 30 hele ansjovisjes nodig zijn voor 1 capsule visolie. Daarom vinden wij visoliecapsules niet duurzaam en raden wij vloeibare visolie in glazen fles aan. 

Conclusie
We moeten stoppen met het overbevissen, de commerciële visvangst en ook met de viskwekerij. Wij raden je aan om niet vaker dan 1x per week vis te eten. Eet uitsluitend wilde vis, liefst uit de Noordzee en koop alleen nog visolie die van snijresten van wilde vis is gemaakt. Wij zijn daarom nog steeds blij met de visolie in glazen fles van Arctic Blue gemaakt van verse Arctische wilde kabeljauw die zwemt in de Barentszzee tussen Nova Zembla, Spitsbergen en Noord-Noorwegen.